Kampania CAMELOT zakończona. W zasadzie połowicznie zakończona, bo sprzedaż trwa i będzie trwać aż do wyczerpania zapasów. 278% założonego celu to osiągnięcie o którym mogłem pomarzyć przed rozpoczęciem. Dobrze że się udało, bo chciałem już zamknąć ten temat i tak między bogiem a prawdą - miałem już tych kart trochę dosyć. Czekamy teraz na pieniądze, aby można było zrobić zlecenie w Chinach i do dzieła :) "Work to do", ale o tym za chwilę.

O Average White Band usłyszałem w drugiej połowie lat 80-tych. To były czasy, kiedy w Polskim Radio puszczano całe płyty, nie zważając zupełnie na prawa autorskie. Dla nas - biedaków miało to dobre strony, bo można było posłuchać/nagrać muzykę zupełnie niedostępną w sklepach. Miało też i złe - nie wiadomo było nawet jak wyglądają wykonawcy. Dlatego dla mnie AWG aż do połowy lat 90-tych było zespołem czarnych muzyków. Tak się kojarzył wtedy klasyczny Funk, nie przyszło mi nawet do głowy że muzycy mogą być szkotami z krwi i kości. Nawet nazwa zespołu nie zaświeciła lampki w mojej głowie. Zaskoczenie było na tyle duże że trzymając w ręku płytę i widząc fotografie koncertu, byłem pewien że to pomyłka druku bądź podmiana etykiet :)
Zespół koncertuje po dziś dzień. Co prawda płowowłosy Hamish Stuart zdecydował się na karierę solową jeszcze w latach 80-tych, ale i on pozostaje aktywny. AWG to perfekcyjnie działająca, koncertowa maszyneria rytmiczna, gdzie nawet gitara prowadząca wspomaga sekcję rytmiczną. Tu w utworze "Work to do" który jest coverem grupy The Isley Brothers, jednak w funkowym aranżu. Na uwagę zwraca kapitalna, gitarowa solówka rozpoczynająca się około 2:30. Onnie McIntyre skrócił dźwięki gitary do minimum, przez co jego gitara wręcz "wyszczekuje" dźwięki partii. Oczywiście solówki w funku to nie jest częste zjawisko, ale pan Onnie grając szybko i krótko, doskonale dostosował styl do utworu.

 Kickstarterowa seria Camelot ma się świetnie, w ciągu 10 dni zdobyła 200% finansowania. Jestem zaskoczony tak pozytywnym odbiorem talii. Powoli zaczynam też rozumieć mechanizm działania kampanii. To na początku nie jest łatwe, jeśli nie ma się doświadczenia. Teraz, z dzisiejszej perspektywy wiem że zeszłoroczne podejście nie miało żadnych szans na powodzenie.
Kampania Camelot jest prosta - musiała taka być na początek. Mam kilka pomysłów na kolejne, spróbuję odkupić niewydaną talię Coffe Culture, i dorobić do niej drugą talię związaną z herbatą. Mam też w głowie zrobienie tali POP dla Bicycle'a tylko muszę zrobić kilka wariantów graficznych i wybrać ten właściwy. Cały czas też myślę o talii Cajun i łowcy krokodyli z Luizjany co jest zainspirowane piosenką Jerry Reed'a - Amos Moses. Ale to wszystko to jedynie melodia przyszłości. Teraz trzeba skupić się na ogarnięciu projektu Camelot.  

"Oni zaraz przyjdą tu" to w oryginale utwór Breakout'u, spokojny i bluesowy. Maciek i Titus ze swoim przesterowanym basem zrobili z tego hardkorowy aranż. Uwielbiam Breakout, ale to jest jeszcze lepsze.

 Jutro na KICKSTARTERZE rusza reedycja Lancelota, który przez pączkowanie rozmnożył się już do 3 talii. Zrezygnowałem z drewnianych pudełek, teraz będą kartonowe mieszczące komplet. Karty będą drukowane w Chinach w WJPC. Wszyscy bardzo chwalą ich produkty, mam nadzieję że i ja będę zadowolony. Nie wiem czy się uda zebrać fundusze, nie nastawiam na sukces. Jeśli się uda, to dobrze, jeśli nie - trudno. Trzeciej próby raczej nie będzie. Zbyt dużo czasu straciłem na te talie, mogłem zrobić ze cztery nowe przez ten czas. 
Jest trochę zmian w koncepcji projektu. Doszła nowa talia - Sir Percival będąca karcianym sketchbook'iem postaci użytych do pierwotnego Lancelota. Zróżnicowałem też Galahada z Lancelotem. Poprzednio różniły się tylko plecami, teraz awersy Galahada są pierwszym pomysłem na design. Pipsy, asy, czcionki są inne. Postacie zrobiłem też bardziej stonowane kolorystycznie. O ile wcześniej były to dwie praktycznie takie same talie, to teraz wszystkie trzy talie różnią się od siebie. Doszła też limitowana do 120 sztuk każdej talii, wersja ze złoceniem krawędzi. Karty będą miały banderole z numerami. No i jeszcze dochodzą te nowe pudełka. 

Przy okazji Thievery Corporation - mocna trip-hopowa pozycja. Poniżej w utworze All that we Percive z czasów kiedy młody Rafał Trzaskowski, nosił jeszcze długie włosy i grał w TC na perkusji - tak było, nie zmyślam;) Aksamitny wokal to Natalia Clavier.

KEXP to platforma gdzie zapraszane są zespoły do zagrania kilku kawałków na żywo i opowiedzenia trochę o sobie. Lubię KEXP bo zawsze tam była (i dalej jest) świetna jakość dźwięku, pokazuje też kto umie w muzykę a kto nie. Thievery Corporation umie... 

 Ilustracja do potrójnego pudełka talii Lancelot/Galahad/Percival. Zrezygnowałem z drewnianych pudełek w reedycji, być może wykorzystam tego typu opakowania w kolejnych projektach. 
Rysowanie w takim medieval-stylu jest ciekawym doświadczeniem, pozwala poznać sposób budowy średniowiecznej ilustracji. Zaskakującym dla mnie faktem jest to, że na pozór dziecinna ilustracja jest wykonana absolutnie poprawnie z technicznego punktu widzenia, jest "postarana", żadna linia nie wychodzi poza właściwy obszar a wszelkie szczegóły anatomiczne są zawarte i narysowane poprawnie. Wydaje mi się że autor potrafiłby wykonać w sensie estetycznym, dużo lepszą ilustrację jednak ówczesna konwencja artystyczna nie pozwalała mu na to. Oczywiście trzeba przymknąć oko na uroczo uśmiechnięte koniki, ale zwierze to nie jest łatwym materiałem do rysowania. Ilustracja ma jednak zrobione z rozmysłem plany, układające się tkaniny są świetnie oddane z ewidentną wiedzą twórcy. Podobnie z przednimi nogami, nacierających na siebie koni. Naprawdę ciekawe doświadczenie.

Nadrabiamy zaległości w polskiej muzyce. Dziś Basia Małecka, młoda dziewczyna, ale niezwykle utalentowana. Myślę (a może trafniej - mam nadzieję), że będzie jeszcze o niej głośno.

Kolejna praca dla Spacehawk, kolejna utrzymana w stylu retroSF. 

Tak patrząc wstecz, zauważyłem że wszystkie filmy jakie tu wstawiałem zawierają wyłącznie zagraniczną muzykę. To dziwne bo mamy naprawdę świetnych muzyków, kompozytorów czy wokalistów. Trzeba to zmienić. Polskiej muzyki będzie więcej!

Dziś Misia Furtak w utworze, który skradł moje serce nie tylko dynamiką i aranżacją, ale także świetnym tekstem z którym czasami, bardzo się utożsamiam :)))

 Egipskie talie juz na Kickstarterze. W dwanaście godzin projekt uzyskał finansowanie. Dobrze, bo to prawie cztery miesiące pracy i miło będzie trzymać talie w rękach. Trzy okresy starożytnego Egiptu - Stare Państwo, Średnie Państwo i Nowe Państwo, trzy rodzaje pisma i trzy okresy rozwojowe państwa: pismo i budownictwo, rolnictwo związane z pustynnieniem Sahary i podboje militarne. Zawsze miałem w głowie takie talie. Niestety trzeba było okroić projekt, bo były przecież jeszcze inne ważne okresy egipskie - trzy okresy przejściowe, okres predynastyczny, okres helleński czy rzymski. No, nie dało się spiąć 5000 lat w trzech taliach. Ale i tak jestem bardzo zadowolony z tego co się udało. Karty drukowane w WJPC , więc nowy etap w produkcji. Bicycle musi poczekać.

Miss Shirley Bassey poznałem oglądając chyba wczesne Bondy. To ona zaśpiewała aż w trzech filmach z agentem 007 - Goldfinger, Diamonds are Forever i Moonraker. Piękny głos, świetna prezencja i cudowna osobowość. Poniżej jednak w utworze granym wspólnie z Propellerheads. Fantastyczna kompozycja wspomagana przez tercet dęty, robi na mnie tak samo ogromne wrażenie co teledysk, który uznaję za jeden z najlepszych jakie widziałem. Naprawdę zazdroszczę reżyserowi momentu, kiedy ujrzał swoje dzieło...

 

 Znowu trochę "przymarudziłem", ostatni wpis w styczniu... Cóż, sporo pracy było przy egipskim tryptyku, miał być gotowy maksymalnie do końca kwietnia a do tej pory pliki są jeszcze nieprzygotowane. Talie są gotowe, ale problem jest z makietą, bo drukarnia przyjmuje tylko wektory. Mam nadzieję że w nadchodzącym tygodniu wreszcie będę mógł je wysłać.
 W międzyczasie było sporo pracy w estetyce dziecięcej. Książki pewnie będą wydane w drugiej połowie 2024 roku.

 

I coś do posłuchania na majowy wieczorek...